خانهء عميد الدوله رفتيم . جمع شدند . آسمان بناى غرش را گذاشت خيلى سخت و شديد . باران مخلوط به تگرگ آمد . تقريبا يك ساعت به همان شدت دوام داشت . در اين بين صداى موزيك از خيابان شاه‌آباد به گوش ما رسيد . معلوم شد فوج پهلوى از اسب‌دوانى مراجعت مىكند . رفتيم دم در مثل موش آب‌كشيده شده بودند . اما به همين حال موزيك مترنم بود و پاها به زمين مثل تخماق كوبيده مىشد دستها جلو و عقب مىرفت و در نهايت نظم حركت مىكردند . ما نه گلوش داشتيم ، نه چتر ، نه بارانى . بارندگى عميد الدوله هم پس از صرف قهوه روى خوشى به ما نشان نداد . برخاستيم من و اسد اللّه ميرزا ، افخم الدوله را همان يكى بود . لاله‌زار ، ميدان توپخانه ، ناصريه ، بازار تا خانه ، زديم به آب و آتش . يك حكايتى بود از بالا باران اما ملايم . زير پا آب كه در تمام خيابان راه افتاده بود ، تنه زدن زن و مرد براى آن‌كه به سرعت رفته و به خانه يا پناه‌گاهى برسند . چاله ، پله ، گودال ، عبور از نهرهاى آب به هزار مخاطره ما را دچار كرد . تا بالاخره وارد بازار لب خندق شديم . اگرچه لطمه به چراغانى زده بود و كمى وقت هم گذشته بود ليكن باز صفا و عالمى داشت . همه‌جا زنده باد شاه ، وليعهد ، پست باد خائن مملكت نوشته بودند . مردم در بازار زياد جمع شده بودند . شاد و مسرور بودند . آب در بازار خياطها عبور را مسدود نموده بود . رفتيم تا مسجد ملك و از آن كوچهء ولد الزناى تاريك آمديم . مثل كورها دست به ديوار و پاها را به زمين مىماليديم تا سوراخ و مانعى ديگر نباشد . با اين طمطراق وارد دالان خانه شديم . من جلو بودم يك‌مرتبه يك سگى از مال كوچه كه براى غذا شبها به اين دالان و حياط مىآيد و از بس‌كه او را زده‌اند هيكل انسان را كه مىبيند فرار مىكند مرا ديد . درحالىكه من او را نديده و منتظر همچو قضيه نيستم به دو و شتاب هرچه تمام‌تر رو به من آمد و خورد به پاى من كه من و او هر دو به فرياد آمديم و من يك وحشت كلى كردم . به حمد اللّه به خير گذشت . مضروب و مجروح واقع نشدم . اين هم آخر تماشاى ما بود . اهل خانهء من هم تماشا رفته بودند و از باران بىنصيب نمانده بودند . امشب بقدرى چادر اطلس ، كفش برقى ، جوراب ابريشمى و لباس خانمها ضايع شد كه به وصف نمىآيد . در اسب‌دوانى خيلى به مردم بد گذشته بود و خانمهائى كه رفته بودند به كلى لباس و چادرشان ضايع و مبلغها ضرر به آنها وارد شد .